lpp-admin

Kinderwens en erfelijke darmkanker

Voor mensen met een erfelijke aanleg voor darmkanker kan het maken van keuzes rondom een kinderwens ingewikkeld zijn. Bij een kinderwens en erfelijke darmkanker is het risico dat een kind de aanleg erft bij veel erfelijke vormen 50%. Bij MAP ligt dit anders: daar is er alleen een risico als beide ouders drager zijn. Tijdens onze landelijke contactdag gaf drs. Jeske van Harssel, klinisch geneticus in het UMC Utrecht, een duidelijke uitleg over de mogelijkheden die er zijn. Niet om mensen een bepaalde richting op te sturen, maar om hen te helpen een keuze te maken die bij hen past.

Mogelijke keuzes bij een kinderwens

Iedereen gaat anders om met erfelijke risico’s. Sommige mensen willen geen medische ingrepen. Anderen willen juist zoveel mogelijk zekerheid. Ze gaf tijdens haar lezing aan dat er geen ‘goed’ of ‘fout’ is. Het is wel belangrijk om de juiste informatie te krijgen om een keuze te maken. Hieronder noemen we in het kort de verschillende opties.

Zwanger worden zonder genetisch onderzoek

Veel ouders kiezen ervoor om spontaan zwanger te worden en het erfelijk risico te accepteren. Dat kan een bewuste keuze zijn, bijvoorbeeld omdat ze het traject te zwaar vinden, het niet mogelijk is of omdat ze vertrouwen hebben in de huidige en toekomstige medische mogelijkheden.

Onderzoek tijdens een zwangerschap (prenatale diagnostiek)

Sommige ouders willen tijdens de zwangerschap duidelijkheid.
Denk aan:

• Een vlokkentest of vruchtwaterpunctie, waarmee het DNA van het embryo wordt onderzocht.
• Een nadeel: er is een kleine kans op het verlies van de zwangerschap en de uitslag komt pas rond de 14e week.
• Deze optie wordt meestal alleen gekozen als ouders overwegen de zwangerschap te beëindigen als het kind de aanleg heeft. Voor de erfelijke vormen van darmkanker is dit niet vanzelfsprekend.

Preïmplantatie genetische test (PGT)

PGT is een traject waarbij embryo’s in het laboratorium worden onderzocht vóór terugplaatsing in de baarmoeder. Alleen embryo’s zonder de erfelijke aanleg worden teruggeplaatst.

• PGT werd in Nederland in 1995 voor het eerst gedaan, maar pas veel later voor het Lynch syndroom en erfelijke polyposis. Het betreft een samenwerking van het MUMC+ in Maastricht en het UMC Utrecht, Amsterdam UMC en UMC Groningen.
• Inmiddels zijn er ruim 1.600 kinderen geboren via PGT.
• Voorwaarde: er moet een bewezen (ernstige) erfelijke aandoening in de familie aanwezig zijn met een verhoogd risico voor het nageslacht.
• Paren krijgen bij PGT te maken met teleurstellingen en onzekerheden. Er zijn lange wachttijden en beperkte slagingskansen.

Hoe werkt een PGT-traject?

Het traject bestaat uit meerdere stappen en duurt vaak vrij lang. Dat vraagt geduld en doorzettingsvermogen.

Informatief gesprek

In dit gesprek wordt bekeken of PGT mogelijk én verantwoord is. Er wordt onder andere gekeken naar:

• ernst van de aandoening
• behandelbaarheid
• medische en psychische omstandigheden

Genetische voorbereiding

Er wordt per paar een unieke genetische test gemaakt. Hiervoor zijn bloedafnames bij het paar en familieleden nodig.
Dit deel duurt gemiddeld zes maanden, maar het kan ook langer zijn.

Fertiliteitsbehandeling

Bij de gynaecologische voorbereidingen wordt er gekeken of het IVF/ICSI traject mogelijk is.

Zodra de genetische voorbereiding gelukt is, volgt een behandeling vergelijkbaar met IVF/ICSI:

• de eierstokken worden gestimuleerd
• eicellen worden geoogst
• bevruchting gebeurt via ICSI
• embryo’s groeien in het lab door tot dag 5/6
• er wordt een klein biopt genomen voor genetisch onderzoek
• de embryo’s worden ingevroren totdat de uitslag bekend is.

Terugplaatsing

Alleen embryo’s zonder aanleg worden teruggeplaatst.

• De kans op zwangerschap per poging ligt rond de 25–35%.
• Na drie pogingen is ongeveer 50–60% van de vrouwen zwanger geraakt.
• Er blijft altijd een kleine restkans (ongeveer 1%) dat het kind de aanleg toch heeft.
• PGT verhoogt het risico op andere aangeboren afwijkingen niet.
• De zorgverzekering vergoedt drie pogingen.

Wat weegt mee in de keuze?

De beslissing om wel of niet voor PGT of prenatale diagnostiek te kiezen, is persoonlijk. Veelvoorkomende afwegingen zijn:

• ervaringen met de aandoening zelf en binnen de familie
• het effect dat de aandoening op een kind kan hebben
• emotionele belasting, zoals schuldgevoel of onzekerheid
• culturele of religieuze overtuigingen
• de intensiteit van het traject
• de huidige medische zorg en controleopties

Vragen vanuit de zaal

Hoeveel pogingen zijn mogelijk?

In Nederland krijg je drie pogingen vergoed. Soms is een vierde poging mogelijk, maar daar zijn strikte voorwaarden aan verbonden. Als je al een keer zwanger bent geweest met behulp van PGT, dan begin je weer bij 1. De zwangerschap hoeft dan niet voldragen te zijn, maar wel voorbij de 12 weken zwangerschapsduur zijn gekomen.

Is het mogelijk om het na de drie pogingen zelf te betalen?

Een paar kan de opties na de derde poging bespreken met de behandelende fertiliteitsarts.

Hoe lang duurt het hele traject?

Gemiddeld duurt het zo’n anderhalf jaar vanaf de voorbereiding tot de eerste terugplaatsing.

Meer weten?

• PGT Nederland
• Erfelijkheid.nl

by lpp-admin

Microbioom bij erfelijke aanleg darmkanker

Als je Lynch-syndroom of Familiaire Adenomateuze Polyposis (FAP) hebt, denk je waarschijnlijk vaker na over je darmen en het risico op darmkanker. Steeds meer onderzoekers kijken naar het microbioom in je darmen: het verborgen ecosysteem dat mogelijk een rol speelt bij darmkanker. Wat weten we al? En wat nog niet? Arts-onderzoekers Elsa van Liere en Rose Leijdesdorff vertelden er meer over in de lezing 'Microbioom bij erfelijke aanleg darmkanker' tijdens onze landelijke contactdag.

Wat is het microbioom?

Je microbioom bestaat uit bacteriën, virussen en schimmels. Het microbioom zit op heel veel plekken in je lichaam, maar met name in je darmen. Samen wegen ze ongeveer een halve kilo en zijn uniek voor iedere persoon, net als een vingerafdruk.

Deze kleine helpers doen verrassend veel werk:

• Ze verteren je voedsel
• Ze maken vitamines aan
• Ze versterken de darmwand
• Ze ondersteunen je afweer
• Ze praten zelfs met je hersenen via de hersendarm-as

Veel factoren beïnvloeden hoe jouw microbioom eruit ziet: geslacht, voeding, beweging, huisdieren en zelfs waar en met wie je woont. De omgeving speelt daarbij een grotere rol dan je genetische aanleg.

Hoe meer verschillende soorten beestjes, hoe gezonder het microbioom. Onderzoek heeft aangetoond dat bij verschillende ziekten het microbioom uit balans is. Niet alleen bij darmziekten, maar ook bijvoorbeeld bij diabetes, astma, de ziekte van Parkinson en alzheimer. De grote vraag blijft: veroorzaakt het microbioom de ziekte, of verandert het microbioom juist door de ziekte?

Wat weten we over het microbioom bij Lynch?

Er is nog weinig onderzoek gedaan naar het microbioom bij mensen met het Lynch-syndroom.

In een studie met 200 mensen met Lynch en ruim 1.200 mensen zonder Lynch (het Lifelines-cohort) viel op:

• Tussen mensen met en zonder Lynch was het microbioom erg anders qua samenstelling en functie. Maar, de bacteriën die vaak gelinkt worden aan darmkanker kwamen niet vaker voor bij Lynch.
• Bij kleine poliepen lijkt het microbioom normaal, pas bij grotere poliepen verandert het.
• Het type genafwijking (MLH1, MSH2, MSH6) had geen invloed op het microbioom.

Wat weten we over het microbioom bij FAP?

Bij FAP laten kleine studies bij muizen en mensen zien dat een bepaalde soort E. coli bacterie vaker voorkomt, die ook wordt gevonden bij niet-erfelijke darmkanker Of die bacterie poliepen veroorzaakt, of juist verschijnt omdat er poliepen zijn, weten onderzoekers nog niet.

Daarnaast verschilt de ernst van poliepvorming, soms zelfs bij mensen met dezelfde genetische mutatie. Het microbioom zou daar aan kunnen bijdragen, maar dat is nog niet aangetoond.

Waarom is dit onderzoek zo lastig?

Het lijkt simpel: ontlasting verzamelen en klaar. Maar zo werkt microbioomonderzoek niet.

• Bacteriën werken samen, waardoor losse bacteriën weinig zeggen.
• Ontlasting laat maar een deel van het verhaal zien. De darmwand geeft vaak andere informatie. En mogelijk zitten bacteriën die betrokken zijn bij het ontstaan van darmkanker juist vast aan het darmvlies.
• Je hebt veel deelnemers nodig en langdurige opvolging, en het liefst ook op meerdere momenten om veranderingen te kunnen meten.
• Resultaten zijn moeilijk te herhalen, omdat technieken en analyses snel veranderen. En omdat veel (omgevings)factoren invloed hebben op het microbioom.

Kortom: de relatie tussen microbioom en kanker is veel ingewikkelder dan het aanwijzen van één veroorzaker. Daarom verzamelen onderzoekers in Amsterdam UMC niet alleen ontlasting, maar ook vragenlijsten over leefstijl en nemen ze ook bloed en stukjes weefsel uit de darmwand en poliepen af. Zo krijgen ze een veel completer beeld. Uiteindelijk kan dit helpen bij opsporing, preventie en behandeling.

Wat kun je zelf doen?

Er zijn op dit moment geen specifieke microbioomadviezen voor mensen met Lynch of FAP. Wat je in het algemeen wel kunt doen: leef gezond.

• Eet veel vezels, deze zitten in volkoren producten, groenten, peulvruchten, noten en zaden.
• Eet gevarieerd
• Beweeg regelmatig
• Rook niet
• Gebruik niet onnodig antibiotica

Voor commerciële microbioomtests geldt dat de werking hiervan niet is bewezen. Deze richten zich vooral op losse bacteriën. Onderzoekers kijken juist naar het geheel aan bacteriën, en ook naar de functie die bacteriën uitvoeren. Daarom raden we deze tests ook af. Ze zeggen namelijk niets en de resultaten en adviezen die hieruit volgen zijn niet wetenschappelijk onderbouwd.

Hoe zit het bij een stoma, darmspoelen of het verwijderen van een deel van de darm?

Hier is nog weinig goed onderzoek naar gedaan. Wat wel bekend is:

• Het microbioom in je dunne en dikke darm is anders. Bij een stoma wordt het microbioom blootgesteld aan meer zuurstof en hierdoor verandert het microbioom waarschijnlijk.
• Het maakt uit welk deel van de dikke darm is weggehaald: de linker- en rechterkant hebben een andere samenstelling qua microbioom.
• Het darmspoelen voor een coloscopie verandert het microbioom tijdelijk, maar er zijn geen aanwijzingen dat dit op lange termijn veel effect heeft.

Luistertip: Podcast Buikbelang

Kijk de lezing terug op onze YouTube-kanaal: Lezing Microbioom bij Lynch en FAP

Publicatiedatum: 11 december 2025

by lpp-admin

Preventie van poliepen met medicatie

Sommige mensen hebben door hun erfelijke aanleg meer kans op poliepen in de darmen. Dat gebeurt bijvoorbeeld bij het Lynch-syndroom en bij Polyposis. Steeds meer onderzoeken laten zien dat sommige medicijnen kunnen helpen om nieuwe poliepen te remmen. Arts-onderzoeker Hicham Bouchiba van het Amsterdam UMC verzamelde alle wereldwijde studies hierover en vertelde in zijn lezing 'Preventie van poliepen met medicatie' tijdens onze landelijke contactdag wat daaruit blijkt. Hieronder lees je de belangrijkste punten.

Medicatie bij Lynch

Bij mensen met Lynch kan aspirine helpen. Aspirine is een ontstekingsremmer en beïnvloedt ook processen die in kankercellen actief zijn.
In de CAPP2-studie werd dit onderzocht. Er deden 861 mensen mee uit 43 ziekenhuizen. Van hen kregen 427 mensen elke dag 600 mg aspirine. In deze groep kwam minder dikke darmkanker voor dan in de placebogroep.

Hicham vertelde dat 600 mg een hoge dosering is en dat dit kan zorgen voor bloedingen. Daarom wordt aspirine nu nog niet standaard voorgeschreven. In nieuwe onderzoeken, zoals CAPP3, wordt gekeken naar lagere doseringen. De resultaten worden binnenkort verwacht en kunnen mogelijk zorgen voor een aanpassing van de richtlijn.

Medicatie bij Familiaire Adenomateuze Polyposis (FAP)

Voor FAP zijn verschillende medicijnen onderzocht, zoals aspirine en metformine. De resultaten verschillen per studie. Omdat mensen met FAP vaak veel poliepen hebben, is het moeilijk te meten of een medicijn echt effect heeft. Daarom is er op dit moment nog geen standaardmedicatie die poliepvorming bij FAP voorkomt.

Er lopen wel nieuwe onderzoeken.

• Lithium is getest bij 11 FAP-patiënten. In muizen werden de poliepen kleiner.
• Serenta wordt onderzocht in een grote studie met 168 deelnemers uit verschillende landen. De helft van de deelnemers krijgt placebo.
  Daarnaast is er eRapa, een medicijn dat specifiek poliepvorming remt. In fase 2-onderzoek bij 33 mensen werden minder poliepen gevonden.

Vragen uit de zaal

Na de presentatie kwamen er vragen. Iemand vroeg of er ook onderzoek is naar medicijnen voor mensen met Peutz-Jeghers. Hicham gaf aan dat dit weinig wordt onderzocht, omdat de aandoening zeldzaam is en studies vaak kleine groepen hebben.

Dr. Anja Wagner, klinisch geneticus, vulde aan dat de nieuwe database NESTOR belangrijk wordt. NESTOR staat voor NEtherlandS genetic TumOr Risk Registry. In deze database worden gegevens verzameld van mensen met erfelijke vormen van kanker, zoals hun diagnose, familiegeschiedenis en verloop van de ziekte. Door al deze gegevens te bundelen, kunnen onderzoekers beter zien welke patronen er zijn. Op de lange termijn kan dit helpen om nieuwe inzichten te krijgen en misschien ook nieuwe behandelingen te ontwikkelen voor zeldzame aandoeningen, zoals Peutz-Jeghers.

Ook leefstijl kwam ter sprake. Volgens Hicham kan leefstijl een effect hebben op poliepvorming, waarbij roken zeker een rol kan spelen.

Tot slot werd er gevraagd naar onderzoek naar DNA-reparatie, bijvoorbeeld met CRISPR. Dat is op dit moment nog niet toepasbaar bij mensen. Ons DNA is daarvoor te ingewikkeld: het is nog niet duidelijk wat precies moet worden gerepareerd. Voorlopig is het voorkomen van erfelijke aandoeningen bij kinderen nog de beste mogelijkheid.

Je kunt de lezing van Hicham Bouchiba terugkrijgen via ons YouTube kanaal: Lezing 'Preventie poliepen met medicatie'

Publicatiedatum: 26 november 2025

by lpp-admin

Nieuwe richtlijn erfelijke darmkanker

Er is een nieuwe landelijke richtlijn verschenen: ‘Erfelijke darmkanker: Lynch-syndroom, Polyposis en familiair darmkanker’.
Dit is belangrijk nieuws voor iedereen met Lynch-syndroom, FAP, MAP of een andere erfelijke aanleg voor darmkanker. De nieuwe richtlijn erfelijke darmkanker helpt zorgverleners om mensen met erfelijke darmkanker beter op te sporen, te begeleiden en te behandelen. De richtlijn is sinds eind september 2025 in werking getreden.

Waarom deze richtlijn belangrijk is

De richtlijn geeft duidelijke afspraken over hoe erfelijke darmkanker wordt herkend en hoe onderzoek en controle het beste kunnen worden gedaan. Zo wordt de zorg in Nederland duidelijker, gelijker en beter voorbereid op de toekomst.

Wat staat erin?

In de richtlijn staan de nieuwste inzichten en adviezen over:

• Onderzoek van tumoren om Lynch-syndroom op te sporen

• Wanneer verwijzen naar de klinisch geneticus of voor DNA-onderzoek

• Begeleiding bij adenomateuze en serrated Polyposis

• Controle en behandeling bij Lynch-syndroom

• Risico’s op andere vormen van kanker

• Adviezen over leefstijl, operaties en medicijnen die het risico kunnen verlagen

• Controle van maag- en duodenumpoliepen bij FAP en MAP

Samenwerking

De richtlijn is gemaakt op initiatief van de Vereniging Klinische Genetica Nederland (VKGN). Er werkten ook mee: MDL-artsen (NVMDL), chirurgen (NVvH), gynaecologen (NVOG), pathologen (NVVP), klinisch genetici (NVKC), oncologieverpleegkundigen (V&VN Oncologie) en Stichting Lynch Polyposis.
Het traject is begeleid door het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten en gefinancierd door de Stichting Kwaliteitsgelden Medisch Specialisten (SKMS).

Meer weten?

De volledige richtlijn is te vinden op de Richtlijnendatabase: Richtlijn erfelijke darmkanker: Lynch-syndroom, Polyposis en familiair darmkanker

Publicatiedatum: 5 november 2025

by lpp-admin

App bij vermoeidheid na kanker

Veel mensen die behandeld zijn voor darmkanker of een andere vorm van kanker herkennen het: de vermoeidheid na kanker blijft. Je staat op met een zwaar gevoel, en zelfs kleine taken kunnen te veel lijken. Dat is niet vreemd. Het is de meest voorkomende klacht bij en na kanker. Het kan maanden of zelfs jaren aanhouden.

Tijdens het eerste jaar van de behandeling heeft zo’n 80 tot 90 procent van de mensen last van matige tot ernstige vermoeidheid. Bij ongeveer één op de drie blijft die vermoeidheid langdurig bestaan. In Nederland gaat het om honderdduizenden mensen. Vermoeidheid na kanker is dus geen uitzondering, maar een veelvoorkomend probleem dat vaak onderbelicht blijft.

Beïnvloed je hele leven

Vermoeidheid raakt meer dan alleen het lichaam. Het beïnvloedt ook het denken, het humeur en het dagelijks leven. Toch komt het onderwerp vaak nauwelijks ter sprake in gesprekken met zorgverleners. Veel mensen denken dat er niets aan te doen is, of willen hun arts niet ‘lastigvallen’.
Zorgverleners weten op hun beurt niet altijd goed hoe ze kunnen helpen.

Digitale hulp bij vermoeidheid: Untire Now

De Untire Now-app is een digitale methode die mensen helpt beter om te gaan met vermoeidheid bij of na kanker. De app biedt informatie, uitlegvideo’s en oefeningen rond thema’s die met energie te maken hebben, zoals stress, slaap, beweging, emoties en het stellen van grenzen.
Je kunt zelf kiezen waarmee je aan de slag gaat en in je eigen tempo werken.

Uit meerdere onderzoeken blijkt dat gebruik van Untire Now kan helpen om beter met vermoeidheid om te gaan en meer grip te krijgen op het dagelijks leven. Het programma is ontwikkeld met medewerking van zorgprofessionals en mensen met ervaring, en sluit aan bij internationale richtlijnen voor de behandeling van kanker-gerelateerde vermoeidheid.

Voor wie is het bedoeld?

Untire Now is geschikt voor iedereen die kanker heeft (gehad), ongeacht de vorm of behandeling. Ook mensen met (erfelijke) darmkanker kunnen er baat bij hebben. De app is gratis te gebruiken en kan een waardevolle aanvulling zijn naast medische of psychosociale begeleiding.

Meer informatie

Wil je meer weten over vermoeidheid na (erfelijke) darmkanker of over de Untire Now-app?
Kijk op www.untire.nl. Daar vind je uitleg, achtergrondinformatie en kun je de app gratis downloaden.

Publicatiedatum: 31 oktober 2025

by lpp-admin

UMC Utrecht onderzoekt online beweegprogramma na kanker

Veel mensen hebben na de behandeling last van klachten zoals vermoeidheid, minder lichamelijke conditie, emotionele stress of zenuwpijn. Deze klachten kunnen het dagelijks leven behoorlijk beïnvloeden. Het UMC Utrecht onderzoekt in de LION studie hoe een online beweegprogramma kan helpen na de behandeling van kanker. Het programma is speciaal ontwikkeld om klachten te verminderen en de kwaliteit van leven te verbeteren.

De LION studie is een interventiestudie. Dat betekent dat deelnemers worden verdeeld in twee groepen. De ene groep start direct met het beweegprogramma, de andere groep pas na twaalf weken. Tijdens het programma begeleidt een fysiotherapeut de oefeningen online en richt het programma zich op de klacht waar het meeste last van is. Zo krijgt iedereen een programma dat echt aansluit bij de persoonlijke situatie.

Doel van het onderzoek

Na een behandeling voor kanker houden veel klachten langer aan dan verwacht. Vermoeidheid kan maanden of jaren blijven, je lichamelijke conditie kan afnemen en dagelijkse taken zoals traplopen of boodschappen doen worden zwaarder. Emotionele stress kan somberheid versterken en het herstel vertragen. Zenuwpijn kan bewegen en slapen bemoeilijken.

Beweging helpt vaak tegen deze klachten, vooral als het onder begeleiding gebeurt. Veel mensen vinden het echter moeilijk om hier mee te beginnen. Het kost bovendien ook tijd en inspanning om naar een sportlocatie te reizen. Het UMC Utrecht onderzoekt daarom of een online beweegprogramma na kanker dezelfde voordelen kan bieden. Door online begeleiding te geven, kunnen meer mensen meedoen en ondersteuning krijgen.

Wie kan deelnemen?

De studie is bedoeld voor mensen die behandeld zijn met het doel om te genezen en die chemotherapie hebben gekregen. De hoofdbehandeling, zoals chemotherapie, operatie of radiotherapie, moet drie tot twaalf maanden geleden zijn afgerond. Daarnaast is het belangrijk dat iemand één van de klachten heeft waar het programma zich op richt. Het maakt niet uit of het vooral vermoeidheid, verminderde lichamelijke conditie, emotionele stress of zenuwpijn is; het programma wordt afgestemd op de grootste klacht.

Duur studie

De LION studie duurt negen maanden. Daarvan volgen deelnemers drie maanden het online beweegprogramma. Voor de start bespreekt het onderzoeksteam welke klacht het meeste last geeft. Dit wordt de hoofdklacht genoemd. Vervolgens wordt geloot in welke groep deelname plaatsvindt: direct starten of later als controle. Beide groepen volgen uiteindelijk hetzelfde programma; alleen de controlegroep start drie maanden later.

Tijdens de studie zijn er twee of drie bezoeken aan het UMC Utrecht voor metingen. Dit gebeurt met vragenlijsten, bloedafname en sporttesten. Ook tussendoor en aan het einde van de studie worden vragenlijsten per e-mail ingevuld. Zo kan het onderzoeksteam zien wat het programma doet voor de klachten en het dagelijks leven.

Het online beweegprogramma na kanker

Het programma duurt twaalf weken en omvat drie trainingen per week van één uur. Twee trainingen bestaan uit duur- en krachtoefeningen, één training richt zich op de hoofdklacht. De trainingen zijn online en in kleine groepen, zodat iedereen vanuit huis kan meedoen. De fysiotherapeut begeleidt de groep tijdens de oefeningen en past deze waar nodig aan.

Naast de drie trainingen wordt aangemoedigd om op de andere dagen minstens dertig minuten te bewegen. Dit kan wandelen, fietsen of een andere activiteit zijn die past bij de situatie. Een beweegmeter (Fitbit) en een app ondersteunen de voortgang. Zo blijft bewegen overzichtelijk en leuk. Deelname aan het programma is kosteloos.

Het onderzoeksteam

Het onderzoek wordt uitgevoerd door het UMC Utrecht. De hoofdonderzoeker is Prof. Dr. Anne May, hoogleraar klinische epidemiologie van het leven met en na kanker. Uitvoerende onderzoekers zijn Drs. David Binyam, arts-onderzoeker, Dr. Anouk Hiensch, assistant professor, en Dr. Evelyn Monninkhof, assistant professor. Het team begeleidt het online beweegprogramma na kanker en zorgt dat de studie zorgvuldig verloopt.

Bij de LION studie zijn ook mensen betrokken die zelf kanker hebben gehad. Zij geven advies over het beweegprogramma en helpen bij het maken van duidelijke informatie. Zo sluit het programma beter aan bij wat nodig is in de praktijk.

Interesse?

Wil je meer weten over het onderzoek naar het online beweegprogramma na kanker of er aan meedoen? Je vindt er meer informatie over op de website van het UMC Utrecht: https://www.umcutrecht.nl/nl/wetenschappelijk-onderzoek/lion-studie

Bron: UMC Utrecht

by lpp-admin